زندگی صحنه یکتای هنرمندی ما/دعاهای قرآنی

گر ازاین نوشته بهره ای نصیبتون شد برای روح پاک   الهـام شاهسوندو همه عزیزان

ازدست رفته و تمام شهدامون  فاتحه ای قرایت کنید ...... اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدْ وَ آلِ مُحَمَّدْ

فضیلت و خواص سوره قیامت

هفتاد و پنجمین سوره قرآن كریم است كه در مكه مكرمه نازل شده و دارای 40 آیه می باشد.

وجه‌ تسمیه: این‌ سوره‌ بدین‌ سبب‌ «قیامت‌»  نامیده‌ شده‌ كه‌ با سوگند الهی‌ به ‌قیامت‌ آغاز گردیده‌ است‌ تا شأن‌ آن‌ را بزرگ‌ نموده‌ و بر وقوع‌ حتمی‌ و رد بر منكران‌ آن‌ تأكید گذاشته‌ باشد .

این سوره همان گونه که از نامش پیداست‌، آیات آن بر محور مسائل مربوط به معاد و روز قیامت دور می‌زند، جز چند آیه که درباره  "قرآن مجید" و تکذیب کنندگان آن سخن می‌گوید. مهمترین مسائلی که در این سوره دربارة قیامت آمده عبارتند از:

1. حوادث عجیب و وحشتناکی که در پایان این دنیا و آغاز قیامت روی می‌دهد مانند بی نور شدن ماه و متلاشی شدن نظام این دنیا.

2. وضعیت نیکوکاران و بدکاران در آن روز.

3. مسائل مربوط به لحظات پراضطراب مرگ و انتقال از این جهان به جهان دیگر.

4. مسائل مربوط به هدف آفرینش انسان و ارتباط آن با مسأله معاد.

رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم در فضیلت این سوره فرمودند: هر كس سوره قیامت را قرائت كند در روز قیامت من و جبرئیل شهادت می دهیم كه او به قیامت ایمان داشته است و در حالی وارد محشر می شود كه چهره اش درخشان تر از دیگر آفریدگان خداست.1

 امام باقر علیه السلام نیز فرمودند: هر كس در قرائت سوره قیامه مداومت ورزد و به آیات آن عمل كند خداوند عزیز و جلیل او را به بهترین شكل با رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم محشور می كند در حالی كه چهره اش شاد و خندان است تا اینكه از پل صراط و میزان بگذرد.2

همانطور که در ابتدای مبحث گفتیم این سوره توصیف قیامت است هر کس بر خواندن این سوره مداومت کند به یقین قیامت و ابعاد آن برایش ملموس تر می شود و در نتیجه بر رفتار خود مواظبت بیشتری خواهد داشت و این همه خیر و برکتی که برای تلاوت این سوره مبارکه وارد شده را معنی می کند.

آثار و بركات سوره

1) جهت محبوب شدن

از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم روایت است: ... مداومت در خواندن این سوره باعث افزایش روزی و امنیت و محبوبیت در بین مردم می شود. 3

2) تقویت كننده عفاف و پاكدامنی

امام جعفر صادق علیه السلام فرموده اند: قرائت سوره قیامت موجب خشوع می شود و تقویت كنده عفاف و پاكدامنی و حفظ و صیانت خواهد بود.و هر كس آنرا بخواند از حاكمی نترسد و به اذن خدا در شب و روز محفوظ خواهد بود.4

3) رفع ضعف و ناتوانی

اگر این سوره را بنویسند و آب شسته شده ان را بنوشند ضعف و ناتوانی را از بین می برد.5

اگر ازاین نوشته بهره ای نصیبتون شد برای روح پاک   الهـام شاهسوندو همه عزیزان

ازدست رفته و تمام شهدامون  فاتحه ای قرایت کنید ...... اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدْ وَ آلِ مُحَمَّدْ

پی نوشت ها:

(1).مجمع البیان، ج10، ص190

(2) ثواب الاعمال، ص121

 (3) تفسیرالبرهان، ج5، ص533

(4) همان

(5) المصباح کفعمی، ص459

فرآوری: محمدی

بخش قرآن تبیان

﴿ سورة القیامة - سورة ٧٥ - تعداد آیات ٤٠ ﴾

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

لا أُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیَامَةِ ﴿١﴾ وَلا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ﴿٢﴾ أَیَحْسَبُ الإنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ ﴿٣﴾ بَلَى قَادِرِینَ عَلَى أَنْ نُسَوِّیَ بَنَانَهُ ﴿٤﴾ بَلْ یُرِیدُ الإنْسَانُ لِیَفْجُرَ أَمَامَهُ ﴿٥﴾ یَسْأَلُ أَیَّانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ ﴿٦﴾ فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ﴿٧﴾ وَخَسَفَ الْقَمَرُ ﴿٨﴾وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ﴿٩﴾ یَقُولُ الإنْسَانُ یَوْمَئِذٍ أَیْنَ الْمَفَرُّ ﴿١٠﴾ کَلا لا وَزَرَ﴿١١﴾ إِلَى رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ﴿١٢﴾ یُنَبَّأُ الإنْسَانُ یَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿١٣﴾بَلِ الإنْسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِیرَةٌ ﴿١٤﴾ وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِیرَهُ ﴿١٥﴾ لا تُحَرِّکْ بِهِ لِسَانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ ﴿١٦﴾ إِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ﴿١٧﴾ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ﴿١٨﴾ ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنَا بَیَانَهُ ﴿١٩﴾ کَلا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ﴿٢٠﴾ وَتَذَرُونَ الآخِرَةَ ﴿٢١﴾ وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾ إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ﴿٢٣﴾ وَوُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ ﴿٢٤﴾ تَظُنُّ أَنْ یُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ﴿٢٥﴾ کَلا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِیَ ﴿٢٦﴾ وَقِیلَ مَنْ رَاقٍ ﴿٢٧﴾ وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ ﴿٢٨﴾ وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ﴿٢٩﴾ إِلَى رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ﴿٣٠﴾ فَلا صَدَّقَ وَلا صَلَّى ﴿٣١﴾ وَلَکِنْ کَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿٣٢﴾ ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ یَتَمَطَّى﴿٣٣﴾ أَوْلَى لَکَ فَأَوْلَى ﴿٣٤﴾ ثُمَّ أَوْلَى لَکَ فَأَوْلَى ﴿٣٥﴾ أَیَحْسَبُ الإنْسَانُ أَنْ یُتْرَکَ سُدًى ﴿٣٦﴾ أَلَمْ یَکُ نُطْفَةً مِنْ مَنِیٍّ یُمْنَى ﴿٣٧﴾ ثُمَّ کَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى﴿٣٨﴾ فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَیْنِ الذَّکَرَ وَالأنْثَى ﴿٣٩﴾ أَلَیْسَ ذَلِکَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ یُحْیِیَ 

به نام خداوند بخشنده مهربان

چنين نيست (که کافران پنداشتند) قسم به روز (بزرگ) قيامت. ( 1 )

 و قسم به نفس پر حسرت و ملامت (يعني نفس انسان که در قيامت خود را بر تقصير و گناه بسيار ملامت کند و حسرت خورد). [جواب قسم محذوف است، يعني به اينها سوگند مي‌خورم که آدميان را در روز قيامت برخواهم انگيخت. ] ( 2 )

 آيا آدمي پندارد که ما ديگر ابدا استخوانهاي (پوسيده) او را باز جمع نمي‌کنيم؟ ( 3 )

 بلي (استخوانهاي او را جمع مي‌کنيم) در حالي که ما قادريم که سرانگشتان او را هم منظم درست گردانيم. ( 4 )

 بلکه انسان مي‌خواهد آنچه (از عمرش) در پيش است همه را به فجور و هواي نفس گذراند. ( 5 )

(که دايم با شک و انکار) مي‌پرسد کي روز قيامت (و حساب) خواهد بود؟ ( 6 )

 (بگو) روزي که چشمهاي خلقان (از وحشت و هول) خيره بماند. ( 7 )

 و ماه تابان تاريک شود. ( 8 )

 و ميان خورشيد و ماه جمع گردد (و هر دو بي‌نور شوند). ( 9 )

 در آن روز انسان گويد: (اي واي از سختي عذاب) کجا مفرّ و پناهي خواهد بود؟ ( 10 )

 هرگز مفرّ و پناهگاهي نيست. ( 11 )

 آن روز جز درگاه خدا آرامگاهي هيچ نيست. ( 12 )

 آن روز آدمي به (نتيجه) هر نيک و بدي که در مقدّم و مؤخّر عمر کرده آگاه خواهد شد. ( 13 )

 بلکه انسان خود بر (نيک و بد) خويش به خوبي بيناست. ( 14 )

 هر چند (پرده‌هاي) عذر (بر چشم بصيرت) خود بيفکند. ( 15 )

 (اي رسول در حال وحي) با شتاب و عجله زبان به قرائت قرآن مگشاي. ( 16 )

 که ما خود قرآن را مجموع و محفوظ داشته و بر تو فرا خوانيم. ( 17 )

و آن‌گاه که بر خوانديم تو پيرو قرآن آن باش. ( 18 )

 پس از آن بر ماست که (حقايق) آن را بر تو بيان کنيم. ( 19 )

هرگز، بلکه شما (کافران لجوج) تمام دنياي نقد عاجل را دوست داريد. ( 20 )

 و به کلي کار آخرت را واگذاريد. ( 21 )

 آن روز رخسار طايفه‌اي (از شادي) بر افروخته و نوراني است. ( 22 )

و به چشم قلب جمال حق را مشاهده مي‌کنند. ( 23 )

 و رخسار گروهي ديگر عبوس و غمگين است. ( 24 )

 که مي‌دانند حادثه ناگواري در پيش است که پشت آنها را مي‌شکند. ( 25 )

 چنين نيست (که منکران قيامت پنداشتند. باش تا) آن گاه که جانشان به گلو رسد. (26 )

 و (اهلش) گويند: کيست که چاره درد اين بيمار تواند کرد؟ ( 27 )

 و بيمار خود يقين به مفارقت از دنيا کند (که ملک موت را به چشم ببيند). ( 28 )

 و ساقهاي پا (از شدت غم عقبي و حسرت دنيا) به هم در پيچد. ( 29 )

 در آن روز خلق را به سوي خدا خواهند کشيد. ( 30 )

 پس (آن روز واي بر آن که چون ابو جهل) حق را تصديق نکرد و نماز (و طاعتش) بجا نياورد. ( 31 )

 بلکه (خدا را) تکذيب کرد و (از حکمش) رو بگردانيد. ( 32 )

 و آن گاه با تکبر و نخوت به سوي اهل خويش روي آورد. ( 33 )

 (به وي خطاب شود) واي (بر زندگي) و (صد) واي بر (مرگ) تو. ( 34 )

 پس (از مرگ هم) واي (بر برزخ) و (صد) واي بر (روز محشر) تو. ( 35 )

 آيا آدمي مي‌پندارد که او را مهمل (از تکليف و ثواب و عقاب) گذارند (و غرضي در خلقتش منظور ندارند) . ( 36 )

 آيا آدمي قطره آب نطفه نبود که (در رحم) ريزند؟ ( 37 )

 و پس از نطفه خون بسته شد و آن گاه (خدايش به اين صورت زيباي حيرت انگيز) آفريد و آراسته ساخت. ( 38 )

 پس آن گاه از او دو صنف نر و ماده پديد آورد. ( 39 )

 آيا چنين خداي (با قدرت و حکمت) باز نتواند مردگان را زنده گرداند؟ ( 40 )

اگر ازاین نوشته بهره ای نصیبتون شد برای روح پاک   الهـام شاهسوندو همه عزیزان

ازدست رفته و تمام شهدامون  فاتحه ای قرایت کنید ...... اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدْ وَ آلِ مُحَمَّدْ